در اوایل قرن شانزدهم، مردم محلی مقدار زیادی از گرافیت جامد را در Borrowdale در دریاچه ای در انگلستان کشف کردند. شیمی و فلز کاری هر دو دانشی بودند که منجر به نام گذاری این عنصر اثرگذار به گرافیت یا سُرب سیاه شد.
یک اشتباه که در بسیاری از زبانهای سراسر جهان رایج شده این است که در آن کلمه مداد را به عنوان «قلم هدایتگر» ترجمه کرده اند. اصطلاح مداد اولین بار برای توصیف ابزار نوشتار گرافیکی در پایان قرن شانزدهم استفاده شد. این واژه در لاتین به معنی دُم کوچک است که برای توصیف یک قلم موی نقاشی یا قلم سربی استفاده شده و برای اولین بار پس از تاریخ کلاسیک و در پایان قرن پنجم استفاده شد.
یک هدف ثانویه و به مراتب سودآورتر نیز توسط ارتش کشف شد که از گرافیت به عنوان یک پوشش برای قالب گلوله توپ استفاده می کردند. همچنین یک قانون در سال ۱۷۵۲ برای محافظت گرافیت از سرقت، با مجازاتی از جمله شلاق، کار سخت یا حمل و نقل تصویب شد.
کاربرانی که از گرافیت استفاده میکردند کشف کردند که گرافیت نه تنها بر روی دست اثر باقی میگذارد؛ بلکه در دست شکننده است.
معادن Borrowdale تنها منبع بزرگ گرافیت با کیفیت بود و مداد آن به چندین کشور اروپایی صادر شد.
در سال ۱۷۹۵ سطح ذخایر گرافیت کاهش پیدا کرد و این ماده به شذت کمیاب شده بود. در همان زمان یک افسر جوان و باهوش ارتش فرانسه به نام ( نیکولاس ژاک کنته ) در عرض یک هفته ترکیبی از گرافیت و خاک رس را آماده کرد و بعد از آزمایشات نهایی او، مدادهای مدرن ساخته شدند، این موفقیت غیرمنتظره به تولید انحصاری مداد بریتانیایی با کیفیت پایان داد. کنته فرآیند تولید را توسعه داد و متوجه شد که استفاده از مقادیر مختلف رُس و گرافیت باعث می شود که نشانه گذاری مداد سخت تر یا نرم تر باشد که امروزه با مقیاس HB سنجیده می شود؛ این مقیاس از درجه مداد بر اساس سختی و سیاهی میباشد. هنوز هم با وجود زندگی در قرن ۲۱ مدادهای ساخت جوان فرانسوی ( کنته ) با نام مداد کنته شناخته می شوند و بیشتر نقاش ها از این مداد استفاده می کنند.
پوشش چوبی در اطراف گرافیت، ابتدا توسط یک زوج ایتالیایی به نام های Lyndiana و Simonio Bernacotti در اوایل دهه ۱۵۶۰ به وجود آمد. طراحی آن به صورت یک چوب خم شده، که در آن گرافیت قرار گرفته بود. قدیمی ترین نمونه مداد نجاری متعلق به قرن هفدهم است که در سقف یک خانه آلمانی که در آن دوره ساخته شده بود، یافت شد.
عدم اطمینان در مورد هویت نخستین تولید کننده مداد وجود دارد، اگرچه احتمال می رود که او از نورنبرگ آلمان بوده است. “Hannss Baumann” از نورنبرگ، که در تاریخ ۷ فوریه ۱۶۵۹ درگذشت، و نام او به عنوان سازنده مداد شناخته شده است. در سال ۱۸۱۲، اولین مداد چوبی آمریکایی توسط ویلیام مونرو ساخته شد و در اواخر قرن نوزدهم روزانه در ایالت متحده بیش از ۲۴۰.۰۰۰ مداد استفاده می شده است.