در ایالات متحده آمریکا ایالت کالیفرنیا، محل اصلی تولید خرما است که ۹۰% کل خرما را در آمریکا تولید میکند بیشترین مقدار تولید در این ایالت در ناحیه کوچلاولی کالیفرنیای جنوبی است. در این بخش تاریخچه کوتاهی از چگونگی ورود درخت نخل و ایجاد صنعت خرما در آمریکا بیان میگردد.
در ایالات متحده آمریکا ایالت کالیفرنیا، محل اصلی تولید خرما است که ۹۰% کل خرما را در آمریکا تولید میکند بیشترین مقدار تولید در این ایالت در ناحیه کوچلاولی کالیفرنیای جنوبی است. در این بخش تاریخچه کوتاهی از چگونگی ورود درخت نخل و ایجاد صنعت خرما در آمریکا بیان میگردد.
در سال ۱۸۹۸ وزرات کشاورزی آمریکا گروه ویژهای از متخصصان را – که«کاشفان کشاورزی» نامیده شدند- برای سفر به گوشه وکنار جهان فرستاد محصولات غذایی جدیدی را جستجو نمایند که کشاورزان آمریکایی بتوانند در آمریکا آنها را به عمل آورند. این متخصصان نمونههای محصولات بسیار جالبی مانند انبه، آوکادو و انواع پرتقال آبدار و شیرین را به ارمغان آوردند. ولی از میان آنها داستان میوه باستانی خرما ( و مسایل مربوط به کشاورزی و بازاریابی آن) از همه جالبتر و هیجان انگیزتر است.
دیوید فیرچایلد گیاهشناسی که به ایجاد برنامه کاشفان کشاورزی کمک کرده بود، یکی از افرادی بود که برای اولین بار به بغداد سفر کرد تا در مورد خرما تحقیق کند. سارا سیکاتز تاریخ شناس کالیفرنیایی که در کوچلا ولی – پایتخت خرمای آمریکا- بزرگ شده گفته است: «یکی از دلایلی که فیرچایلد بغداد را انتخاب کرد این بود که او داستانهای هزارویک شب، قصه های علا الدین، سنباد ناخدا و علی بابا و چهل دزد بغداد را به خاطر میآورد. این داستانها در آن زمان جزو خاطرات چند نسل از کودکان آمریکایی بود.»
در سال ۱۹۰۰، والتر سوینگل همکار فیرچایلد در وزارت کشاورزی آمریکا کشاورزی خرما در الجزایر را مورد مطالعه قرار داد. با اندازه گرفتن دمای هوا و دمای خاک او متوجه شد که شرایط در آنجا با شرایط در منطقه کوچلا ولی کالیفرنیا ( معروف به صحرای آمریکایی) تشابه زیادی دارد. در زیر دره کالیفرنیا سفره های آب زیرزمینی در عمق زیاد وجود دارد که بهترین شرایط را برای خرما فراهم میآورد. سوینگل نمونه های درختان خرما را به کوچلا ولی برد و آنها به خوبی رشد کردند و در نتیجه کشاورزان نمونه های بیشتری طلب کردند.
در سال ۱۹۱۱ پل و ویلسون پاپینو که پدرشان گلخانه/ قلمستانی در آلتادنا آمریکا (با فاصله دو ساعت رانندگی تا کوچلا ولی) داشت برای آوردن نمونه های درخت خرما به یک سفر دور دنیا رفتند آنها نمونهها را از عراق سوار کشتی کرده و بعد از تحمل سختی های بسیار به گالوستون تگزاس رسیدند و از آنجا محموله در ۱۷ واگن باربری قطار بارگیری شده و به کوچلا ولی کالیفرنیا حمل شدند. این اول محموله تجاری (و نه تحقیقاتی) خرما در کوچلا ولی بود.
بین سالهای ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۰ آمریکاییها به خاورمیانه علاقه زیادی نشان میدادند. کشاورزان و باغداران منطقه کوچلا ولی، برای بازاریابی و تبلیغ خرما و منطقه خود بر تصور خیال انگیز و جالبی که آمریکاییها از خاورمیانه داشتند سرمایه گذاری کردند. به گفته پت لافلین که خانواده اش از سال ۱۹۱۲ صاحب باغهای خرمای لافلین هستند، این تم خاورمیانه ای راهی برای جلب مردم به منطقه ای صحرایی و بدون جذبه بود. مردم این منطقه حتی در شکل شهرها و اسم آنها نیز تغییراتی ایجاد کردند. به عنوان مثال در سال ۱۹۰۴ نام شهرک والترز به « شهر مکه» تغییر پیدا کرد! برای دیدن کوچلا ولی سرمایه گذاران از لوس آنجلس سوار قطار شده و در مقصد توسط راهنمایانی که لباس عربی پوشیده بودند به آنها خوش آمد گفته میشد و سوار بر شتر به محل مورد نظر برای سرمایه گذاری به نام واحه محصور بسکره[۸] راهنمایی میشدند. هالیوود از این علاقه استفاده کرد و فیلمهایی مانند « ملکه سبا”، « کلئوپاترا» و فیلم بسیار پرفروش» شیخ» با شرکت رودولف والنتینو – هنرپیشه معروف فیلمهای صامت- مد زنان، معماری، جواهرات، بسته بندی و تبلیغات را تحت تاثیر قرار دادند.
در سال ۱۹۲۲ کشف مقبره توت عنخ آمون باعث تشجیع بیشتر علایق و خیال پردازیهای مردم شد. در میان کشفیاتی مانند مومیاییها و جواهرات بی نظیر یک چیز خاص مورد توجه ویژه مردم کوچلا ولی قرار گرفت: خرما. به گفته سیکاتز حتی یک نفر از کوچلا ولی سعی کرد که این نمونه خرمای کشف شده را خریده و در فروشگاه خود به نمایش بگذارد!
در طی سالهای دهه ۱۹۵۰ فروشگاههای خرما در امتداد بزرگراه ۱۱۱ کالیفرنیا از پالم اسپرینگ تا مکه (در کالیفرنیا) به وجود آمدند و نظر توریستها به خود جلب نمودند. باغات خرمای اسنیف چادرهایی مانند چادرهای بیابانگردهای صحرانشین برپا نموده بود و در فروشگاه خرمای اهرام خرما در هرم عرضه میشد. یکی از معروف ترین فروشگاهها باغ خرمای شیلد (سپر) است که در سال ۱۹۲۴ تاسیس شده و هنوز پابرجاست.
در اواخر دهه ۱۹۴۰ کشاورزان کوچلا ولی شتاب فعالیتهای بازاریابی و ترفیع خود را با برگزاری با شکوه تر فستیوال بین المللی خرما افزایش دادند این فستیوال برای اولین بار در سال ۱۹۲۱ برگزار شد. رهبران اقتصادی و شهری مردم را به پوشیدن لباسهای خاورمیانه تشویق میکردند و در شهر شترها و فیلها به حرکت در میآمدند و دکورهایی با منارهها و گنبدهای خاورمیانه ای در سراسر شهر بر پا میشد. آنها حتی برنامه انتخاب دختر شایسته با عنوان « ملکه شهرزاد» را اجرا میکردند. برگزاری این فستیوال هنوز ادامه دارد و هر ساله انتخاب « ملکه شهرزاد» صورت میگیرد و به برندگان جایزه نقدی کمک هزینه تحصیلی تعلق میگیرد.
افرادی که در کالیفرنیای جنوبی زندگی میکنند اگر چشمانشان را ببندند و منظره عادی کالیفرنیا را تصور کنند در یکی ویا چند عدد از تصاویری که در ذهنشان نقش میبندد تصویر نخل خرما وجود خواهد داشت . با وجود تنوع و وجود داشتن در همه جای لوس آنجلس تنها گونه خرما که Washingtonia filifera نام دارد بومی کالیفرنیا است. سایر گونه های خرما در لس آنجلس که در بسیاری از بلوارهای این شهر دیده میشوند وارداتی هستند.
درخت های خرما بومی کالیفرنیا بسیار دورتر از لوس آنجلس، در صحرای کولورادو رشد میکنند. چندین قرن پیش از این که رطب به خاطر ارزش کشاورزی اش کشت شود، هندی های کاهوییلا نخل های Washingtonia filifera را به عنوان یک منبع طبیعی جهت تغذیه و بافتن برگها و تبدیل آنها به سبد و ساختن سقف استفاده میکردند.
مبلغین مذهبی قرن هجدهم در کالیفرنیا نخستین درختان خرما را شاید برای اشاره به درختان کتاب مقدس به شکل زینتی کاشتند. در آن زمان رطب نه به عنوان میوه قابل عرضه در بازار، بلکه تنها به عنوان یک درخت زینتی کاشته میشد.
با وجود این که درختان خرما حمایت متعصبانه ای از طرف مردم مانند حمایتی که از درختان اکالیپتوس میکردند نداشتند، اما به سرعت در سراسر لس آنجلس ظاهر شدند.
سال ۱۹۳۰ شاهد تلاشی هماهنگ به منظور کاشت درختان خرما در لس آنجلس بود. در پاسادنا درختان رطب در هر صد قدم در طول بلوار کولورادو کاشته شدند و باعث شدند که این شاهراه به خیابان هزار نخل تغییر نام دهد. در ونیز ( بخشی در کالیفرنیا) علاقه مندان به باغبانی به منظور جشن گرفتن دویستمین سالگرد اولین رئیس جمهوری ۲۰۰ راس رطب کاشتند. نیویورک تایمز هم معمولا مقالاتی در ستایش نخلها چاپ میکرد و آنها را درختان خرمای جادویی مینامید.
تنها در سال ۱۹۳۱ بخش جنگلداری لس آنجلس بیش از ۲۵۰۰۰ نخل خرما کاشت که هنوز بسیاری از آنها در بلوار شهر در اهتزاز هستند. این تلاش در سطح وسیع برای کاشت نخل رطب توسط گلن هال اولین رئیس جنگلداری شهر صورت گرفت که از آن به عنوان یک پروژه زیباسازی برای بازی های المپیک ۱۹۳۲ یاد میشود. ولی پروژه کاشت درختان خرما در تحت تاثیر قرار دادن ورزشکاران خارجی نقش کمتری از آنچه که انتظار میرفت ایفا کرد. در عوض نقش مهمی در به سر کار رفتن افراد بیکار داشت، یک پروژه با بودجه ۱۰۰ هزار دلاری که تعداد ۴۰۰۰۰ نخل طی آن کاشته شد. این پروژه خود بخشی از پروژه ای بسیار برزگتر برای اشتغالزایی با بودجه ۵ میلیون دلاری بود. در مارس ۱۹۳۱ تعداد ۴۰۰ نفر مرد بیکار برای کاشتن درخت خرما در طول ۱۵۰ مایل از بلوار به سر کار رفتند. در آن زمان هزینه هر درخت ۳.۶ دلار بود و هر نخل از نخل دیگر بین ۴۰ تا ۵۰ فوت فاصله داشت.
امروز بسیاری از درختان خرمایی که در ۱۹۳۰ کاشته شدند ، به پایان عمر طبیعیشان نزدیک میشوند. اداره آب و برق لس آنجلس اعلام کرده است که درختان خرما که میمیرند نباید جز با نخل های خرمایی که با آب و هوای نیمه خشک آداخته هستند و آب کمتری نیاز دارند و سایه بیشتری دارند جایگزین شوند.